Dochodzenie roszczeń związanych z naruszeniem prawa ochrony konkurencji po 27.06.2017 r.

Windykacja zagraniczna – jak odzyskać długi od kontrahentów w Niemczech, Francji, Włoszech czy Czechach?
1 września 2017
Ograniczenia odpowiedzialności solidarnej inwestora
16 września 2017

Od dnia 27 czerwca 2017 r. obowiązują nowe przepisy dotyczące odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez naruszenie prawa konkurencji oraz zasad dochodzenia roszczeń o naprawienie wyrządzonej w ten sposób szkody w postępowaniu cywilnym. Ustawa o roszczeniach o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji, bo o niej właśnie mowa, wdraża do polskiego porządku prawnego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/104/UE z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie niektórych przepisów regulujących dochodzenie roszczeń odszkodowawczych z tytułu naruszenia prawa konkurencji państw członkowskich i Unii Europejskiej, objęte przepisami prawa krajowego, warto zatem jak najszybciej zapoznać się z nowymi rozwiązaniami.

Na gruncie przedmiotowej ustawy za naruszenie prawa konkurencji uważa się naruszenie zakazów określonych w art. 101 lub art. 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, czyli wszelkie porozumienia między przedsiębiorstwami, wszelkie decyzje związków przedsiębiorstw i wszelkie praktyki uzgodnione, które mogą mieć wpływ na handel między Państwami Członkowskimi i których celem lub skutkiem jest zapobieżenie, ograniczenie lub zakłócenie konkurencji wewnątrz rynku wewnętrznego oraz nadużywanie przez jedno lub większą liczbę przedsiębiorstw pozycji dominującej na rynku wewnętrznym lub na znacznej jego części, w zakresie, w jakim może wpływać na handel między Państwami Członkowskimi, lub zakazów określonych w art. 6 lub art. 9 w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów, czyli porozumienia, których celem lub skutkiem jest wyeliminowanie, ograniczenie lub naruszenie w inny sposób konkurencji na rynku właściwym oraz nadużywanie pozycji dominującej na rynku właściwym przez jednego lub kilku przedsiębiorców.

Zgodnie z regulacjami zawartymi w omawianej ustawie, sprawca naruszenia jest obowiązany do naprawienia szkody wyrządzonej komukolwiek przez naruszenie prawa konkurencji, chyba że nie ponosi winy, odpowiedzialność ukształtowana więc została na zasadzie winy.

Ponadto, ustawa stanowi o przesłankach odpowiedzialności solidarnej przedsiębiorców oraz o skutkach zawarcia ugody z jednym ze sprawców wyrządzonej szkody i dochodzenia naprawienia szkody od pozostałych zobowiązanych. Istotne również jest, iż ustawa wprowadza domniemanie szkody w przypadku naruszenia prawa konkurencji, z mocy prawa domniemywa się więc, że naruszenie prawa konkurencji wyrządza szkodę. Roszczenie o naprawienie szkody przedawnia się z upływem 5 lat, ustawa określa również przypadki, kiedy bieg przedawnienia ulega zawieszeniu, np. przez wszczęcie przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów postępowania wyjaśniającego lub antymonopolowego.

Sądem właściwym do rozpoznania sprawy o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji jest sąd okręgowy. Zupełnie nowym rozwiązaniem, które omawiana ustawa wdrożyła do postępowania o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji, jest natomiast wprowadzenie do postępowania możliwości zobowiązania pozwanego, osoby trzeciej lub organu ochrony konkurencji do wyjawienia środka dowodowego służącego stwierdzeniu faktu istotnego dla rozstrzygnięcia, który znajduje się w ich posiadaniu.

Wyjawienie środka dowodowego może nastąpić na pisemny wniosek powoda, który uprawdopodobnił swoje roszczenie i zobowiązał się, że uzyskany w ten sposób dowód będzie wykorzystany jedynie na potrzeby toczącego się postępowania, bądź na wniosek pozwanego, który zobowiązał się, że uzyskany w ten sposób dowód będzie wykorzystany jedynie na potrzeby toczącego się postępowania. W przedmiocie wniosku o wyjawienie środka dowodowego sąd decyduje w formie postanowienia, na które stronom, a także osobie trzeciej lub organowi ochrony konkurencji obowiązanym do wyjawienia środka dowodowego, przysługuje zażalenie.

Z kolei prawomocne postanowienie nakazujące wyjawienie środka dowodowego stanowi tytuł egzekucyjny przeciwko obowiązanemu do wyjawienia środka dowodowego. Istotne również jest, że ustalenia prawomocnej decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o uznaniu praktyki za ograniczającą konkurencję lub prawomocnego wyroku wydanego w wyniku wniesienia środka odwoławczego od takiej decyzji wiążą sąd w postępowaniu o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji co do stwierdzenia naruszenia prawa konkurencji.

Przy ustalaniu wysokości szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji sąd może ponadto posiłkować się wytycznymi zawartymi w komunikacie Komisji 2013/C 167/07 w sprawie ustalania wysokości szkody w dochodzeniu roszczeń odszkodowawczych z tytułu naruszenia art. 101 lub art. 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz innymi wytycznymi Komisji Europejskiej. W zakresie nieuregulowanym w omawianej ustawie do postępowania o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *