Klauzule o zakazie konkurowania w transakcjach fuzji i przejęć.

Jeżeli krajowy system zezwoleń jest niezgodny z prawem unijnym, naruszenie tego systemu przez podmiot gospodarczy nie może być przedmiotem sankcji.
23 września 2017
Wezwanie do uzasadnienia rażąco niskiej ceny
28 października 2017
Show all

Umieszczanie w umowach klauzul zabezpieczających interesy zarówno nabywcy, jak i zbywcy, nie jest niczym nadzwyczajnym, lecz przede wszystkim świadczy o roztropności, gdyż szczegółowe regulacje zawarte w umowie pozwalają w przyszłości uniknąć wielu problemów.

W niektórych przypadkach obowiązujące przepisy wprost stanowią jakiego rodzaju ograniczenia mogą bądź nie mogą zostać zawarte w danej umowie, jednakże w przypadku transakcji dotyczących fuzji i przejęć brak jest takich uregulowań na gruncie prawa polskiego, zatem to sami przedsiębiorcy decydują o wprowadzeniu do umów ewentualnych ograniczeń.

Brak w systemie prawa krajowego odpowiednich regulacji może jednak prowadzić do wątpliwości i prowadzić do sprzeczności, dlatego Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zaleca, aby podczas konstruowania postanowień umownych dotyczących zakazu konkurowania w transakcjach fuzji i przejęć posiłkować się rozwiązaniami przyjętymi w prawie Unii Europejskiej, istotne znaczenie w tym przypadku będzie więc mieć Komunikat Komisji w sprawie ograniczeń bezpośrednio związanych i koniecznych dla dokonania koncentracji (2005/C 56/03).

W powołanym Komunikacie Komisja wskazała, iż ograniczenia uzgodnione między stronami w kontekście przeniesienia przedsiębiorstwa mogą przynieść korzyści nabywcy lub zbywcy, jednakże nie ulega wątpliwości, że nabywca ma o wiele większą potrzebę korzystania z pewnej ochrony niż zbywca, bowiem to nabywca musi być pewien, że będzie w stanie pozyskać pełną wartość nabywanego przedsiębiorstwa.

Zobowiązania wynikające z zakazu konkurencji nałożone na zbywcę w kontekście przeniesienia przedsiębiorstwa lub jego części mogą być bezpośrednio związane i konieczne dla dokonania koncentracji. Aby nabywca mógł uzyskać pełną wartość przenoszonych aktywów, zbywca winien zapewnić mu pewną ochronę przed konkurencją w celu pozyskania lojalności klientów oraz przyswojenia i wykorzystania know-how.

Klauzule o zakazie konkurencji powinny gwarantować przeniesienie na rzecz nabywcy pełnej wartości przenoszonych aktywów, co ogólnie obejmuje zarówno wartości materialne, jak i niematerialne, jak np. zakumulowana wartość firmy lub know-how stworzone przez zbywcę. Wartości te są nie tylko bezpośrednio związane z koncentracją, ale także konieczne dla jej dokonania, gdyż bez nich istniałyby uzasadnione podstawy, aby spodziewać się, że sprzedaż przedsiębiorstwa lub jego części nie dojdzie do skutku.

Zgodnie ze stanowiskiem Komisji, klauzule o zakazie konkurencji są uzasadnione na okresy do trzech lat, kiedy przeniesienie przedsiębiorstwa obejmuje przeniesienie lojalności klientów zarówno w formie wartości firmy, jak i know-how. W przypadku jednak, gdy w grę wchodzi jedynie wartość firmy, są one uzasadnione na okresy do dwóch lat. Obszar geograficzny objęty klauzulą o zakazie konkurencji musi być ograniczony do obszaru, na którym zbywca zaoferował odpowiednie produkty lub usługi przed przeniesieniem, gdyż nabywca nie potrzebuje ochrony przed konkurencją ze strony zbywcy na terytoriach wcześniej niespenetrowanych przez zbywcę.

Obszar ten można jednakże rozszerzyć na terytoria, na które zbywca planował wejść w momencie dokonywania transakcji pod warunkiem, że wcześniej zainwestował w przygotowania do uczynienia takiego kroku. Ponadto, klauzule o zakazie konkurencji muszą pozostać ograniczone do produktów (w łącznie z ich udoskonalonymi wersjami lub aktualizacjami, jak również nowymi modelami zastępującymi poprzednie) i usług stanowiących przedmiot działalności gospodarczej przenoszonego przedsiębiorstwa.

Klauzula może więc obejmować produkty i usługi będące w zaawansowanym stadium rozwoju w momencie transakcji lub produkty, które są już w pełni rozwinięte, ale nie zostały jeszcze wprowadzone na rynek. Ochrona przed konkurencją ze strony zbywcy na rynkach produktów lub usług, na których przenoszone przedsiębiorstwo nie działało przed przeniesieniem nie jest natomiast uważana za konieczną. Zbywca w klauzulach może zobowiązać siebie, swoje spółki zależne i przedstawicieli handlowych, jednakże obowiązek nałożenia podobnych ograniczeń na innych nie będzie uważany za bezpośrednio związany i konieczny dla dokonania koncentracji.

Dotyczy to w szczególności klauzul ograniczających swobodę odsprzedawców lub użytkowników dokonywania przywozów lub wywozów. Klauzule ograniczające prawo zbywcy do zakupu lub posiadania udziałów w przedsiębiorstwie konkurencyjnym w stosunku do przenoszonego przedsiębiorstwa należy uważać za bezpośrednio związane i konieczne dla dokonania koncentracji, dlatego mogą zostać zawarte w umowie.

Wyjątek stanowi jednak sytuacja, gdy uniemożliwiają one zbywcy zakup lub posiadanie udziałów wyłącznie dla celów inwestycji finansowych, bez przyznania zbywcy, bezpośrednio lub pośrednio, prawa do sprawowania funkcji zarządczych lub wywierania istotnego wpływu na działalność konkurencyjnego przedsiębiorstwa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *