Sądowa windykacja zagraniczna – jak odzyskać dług z zagranicy?

Zatrudnienie cudzoziemców (Ukraińców) w Polsce – jak to zrobić?
25 lutego 2018
Europejski nakaz zajęcia rachunku bankowego.
9 marca 2018

Na gruncie prawa ustanowionego przez Unię Europejską znaleźć można regulacje odnoszących się do roszczeń pieniężnych w sprawach transgranicznych, a więc takich, które dotyczą roszczeń powstałych między podmiotami z różnych krajów Unii Europejskiej. Wskazane przepisy mają na celu przede wszystkim przyspieszenie, uproszczenie oraz ograniczenie kosztów postępowania sądowego, wierzyciel dochodzący należności od zagranicznego kontrahenta posiada więc środki prawne, by odzyskać swój dług.

Najbardziej popularnym rozwiązaniem i najczęściej stosowanym przez wierzycieli jest wystąpienie o wydanie europejskiego nakazu zapłaty. Europejski nakaz zapłaty wydawany jest na skutek wniosku złożonego przez wierzyciela, jeśli więc wniosek jest poprawny i nie wymaga uzupełnienia bądź poprawienia, wówczas sąd na jego podstawie wydaje europejski nakaz zapłaty.

Nakaz ten jest następnie doręczany pozwanemu, pozwany ma z kolei 30 dnia od dnia doręczenia mu nakazu, na złożenie wobec niego sprzeciwu. Jeśli przeciw zostanie złożony wówczas sprawa trafia na wokandę, czyli rozpoznawana jest w tradycyjnym postępowaniu sądowym, wtedy powód może oczywiście się z takiego postępowania wycofać.

Jeśli jednakże sprzeciw w ustawowym terminie nie wpłynie do sądu, wtedy sąd, który nakaz wydał niezwłocznie stwierdza wykonalność europejskiego nakazu zapłaty, a następnie przesyła wykonalny europejski nakaz zapłaty powodowi. W takiej sytuacji wierzyciel może więc podjąć działania zmierzające do wyegzekwowania długu.

Postępowanie wykonawcze w takim przypadku podlega prawu państwa członkowskiego wykonania, z kolei europejski nakaz zapłaty, który stał się wykonalny, jest wykonywany na takich samych warunkach jak wykonalne orzeczenie wydane w państwie członkowskim wykonania i jest uznawany oraz wykonywany w innych państwach członkowskich bez potrzeby stwierdzania wykonalności i bez możliwości sprzeciwienia się jego uznaniu.

Kolejną możliwością z której wierzyciel może skorzystać, aby zabezpieczyć swe roszczenie w transakcjach transgranicznych, jest uzyskanie europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym. Europejski nakaz zabezpieczenia na rachunku bankowym może zostać wydany zarówno przed wszczęciem przez wierzyciela postępowania w państwie członkowskim w sprawie głównej przeciwko dłużnikowi lub na którymkolwiek etapie takiego postępowania do momentu wydania orzeczenia albo zatwierdzenia lub zawarcia ugody sądowej, jak również po uzyskaniu przez wierzyciela w państwie członkowskim orzeczenia, ugody sądowej lub dokumentu urzędowego, na mocy których wymaga się od dłużnika zapłaty roszczenia wierzyciela.

Tak samo jak w przypadku europejskiego nakazu zapłaty, do wydania nakazu zabezpieczenia konieczne jest złożenie przez wierzyciela wniosku przy użyciu formularza. Sąd podejmuje decyzję dotyczącą zabezpieczenia w drodze procedury pisemnej na podstawie informacji i dowodów dostarczonych przez wierzyciela w jego wniosku lub wraz z tym wnioskiem.

Nakaz zabezpieczenia wydany w jednym państwie członkowskim zgodnie z powołanym rozporządzeniem jest uznawany w innych państwach członkowskich bez konieczności przeprowadzania jakiejkolwiek specjalnej procedury i jest wykonalny w innych państwach członkowskich bez potrzeby stwierdzania jego wykonalności.

Bank, do którego skierowany jest nakaz zabezpieczenia, wykonuje go niezwłocznie po jego otrzymaniu lub, gdy przewiduje to prawo państwa członkowskiego wykonania, po otrzymaniu polecenia, by wykonać nakaz.

Jak wynika z powyższego, dochodzenie zaległych płatności od zagranicznych kontrahentów nie jest niemożliwe, choć oczywiście jest zdecydowanie bardziej skomplikowane i czasochłonne, niż postępowanie prowadzone w kraju.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *