Skarga do sądu administracyjnego na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Jak zaskarżyć plan zagospodarowania przestrzennego?
28 listopada 2017
Jak przygotować się do wejścia RODO.
20 grudnia 2017

Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości, w miejscowym planie zagospodarowania terenu ustala się bowiem przeznaczenie terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określa się sposoby zagospodarowania i warunków zabudowy terenu.

Każdy zatem ma prawo, oczywiście w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, jeśli więc ustalenia planu miejscowego nie spełniają oczekiwań właściciela nieruchomości i wyznaczają kierunek zagospodarowania niezgodnie z jego wolą, naruszając tym samym jego interes, wówczas taki plan można kwestionować na drodze postępowania administracyjnego.

Podstawę do zaskarżenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowi art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Istotne jest, iż niedawną nowelizacją powołanego przepisu, tj. od dnia 1 czerwca 2017 r., usunięto zapis, który stanowił, iż skargę do sądu administracyjnego musi poprzedzać wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, obecnie więc skargę można złożyć zawsze, gdy uważamy że nasz interes został naruszony, nie trzeba wcześniej wzywać organu, który uchwalił kwestionowany akt, aby usunął naruszenie, którego skarżący się dopatrzył.

Niezbędną przesłanką do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest jednakże wykazanie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. W nauce prawa pojęcie interesu prawnego odnoszone jest do związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, wynikających z norm prawa materialnego lub procesowego, a zaskarżonym aktem. Związek ten musi być aktualny, a nie przyszły, i musi dotyczyć indywidualnej sytuacji prawnej danej osoby.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym interes ten może być wywodzony przede wszystkim z przepisów prawa materialnego, choć może być on oparty także o przepisy prawa procesowego lub ustrojowego. Zgodnie natomiast z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt: II OSK 2648/15, „stwierdzenie istnienia interesu prawnego sprowadza się zatem do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że podmiot ten działa bezpośrednio, we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. Kryterium „interesu prawnego” ma zatem charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, a kwestionowanym w skardze aktem lub czynnością organu administracji”.

Z kolei w wyroku z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt: II OSK 2239/15, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż „jeśli strona ma nieruchomości położone na obszarze objętym kwestionowanym planem i jego ustalenia dokonują zmian w ich przeznaczeniu, to już to wystarczy do uznania, że jej interes prawny został naruszony”. Podkreślić jednakże należy, iż samo posiadanie interesu prawnego nie jest wystarczające do skutecznego zaskarżenia uchwały. Dopiero po ustaleniu, że doszło do spełnienia warunków określonych przepisach ustawy, a więc, że ów interes prawny został naruszony, możliwe jest merytoryczne rozpoznanie skargi.

W orzecznictwie sądowym podkreśla się, iż prawo do wniesienia takiej skargi przysługuje podmiotowi, który wykaże naruszenie przez zaskarżoną uchwałę własnego interesu prawnego lub uprawnienia, a zatem gdy zaskarżona uchwała godzi w sferę prawną podmiotu przez wywołanie negatywnych następstw prawnych. Interes prawny można wywodzić tylko z treści normy prawa materialnego- należącej do każdej gałęzi prawa, nie tylko prawa administracyjnego- dającej się za każdym razem indywidualnie określić i wyodrębnić spośród innych norm – normy, której treść można do końca ustalić. Interes prawny nie może być zatem wyprowadzony tylko z faktu istnienia jakiegoś aktu prawnego, czy jakiejś instytucji prawnej.

Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, wniesienie skargi nie jest jednakże możliwe, gdy w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił. Skargę można ponadto wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemną zgodę.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *